God of War-ის ორიგინალური ტრილოგია სრულმასშტაბიან რიმეიქს იღებს. Sony-მ ეს გასულ კვირას State of Play პრეზენტაციის ბოლოს დააანონსა. თუკი ეს თამაშები PS2-სა და PS3-ზე გითამაშიათ, ალბათ გაგახსენდებოდათ რამდენიმე სცენა კრატოსის ძალადობრივი ჯვაროსნული ლაშქრობიდან, რომელმაც ბერძნული პანთეონი დაანგრია და რომელიც 20 წლის შემდეგ ალბათ წარბებს მაღლა ააწევინებდა. თანამედროვე God of War ძალადობრივია, თუმცა გაცილებით ნაკლებად ღიად სექსუალური, ვიდრე კრატოსის თავდაპირველი თავგადასავალი. აქედან გამომდინარე ჩნდება კითხვა: თუ კრატოსის ფესვებს ვუბრუნდებით, God of War-ის ისტორიის რა ნაწილი დარჩება რიმეიქის პროცესში? სწორედ ამაზე ფიქრობენ გულშემატკივრები და „კულტურული ომის ტურისტები“ იმ ფონზე, როდესაც რიმეიქირებული ტრილოგიის PS5-ზე გამოჩენას ველოდებით. ეს კითხვა ნამდვილად საინტერესოა. God of War თითქმის ათწლეულის განმავლობაში ცდილობდა თავისი იმიჯის შეცვლას, რათა ეჩვენებინა სირცხვილი და სინანული იმ ძალადობრივი მკაცრი ხასიათის გამო, რაც ორიგინალური, 2000-იანი წლების დასაწყისის თამაშების განმსაზღვრელი მახასიათებელი იყო. 2018 წლის თამაში განსაკუთრებით იყო შეპყრობილი კრატოსის სადისტური წარსულის დამარხვის სურვილით, ომის ღმერთი ცდილობდა დაემალა ნებისმიერი მინიშნება ან ცნობა თავის შვილისგან, ატრეუსისგან. იმ დროს, ეს ცვლილება აღიქმებოდა როგორც Santa Monica Studio-ს მცდელობა, ხელახლა გამოეგონა ვიდეო თამაშის ხატი თანამედროვე ეპოქისთვის, რაც კრატოსს აძლევდა საშუალებას ყოფილიყო მეტი, ვიდრე ბარბაროსული ცოცხალი იარაღი და ეზრუნა შურისძიების გარდა სხვა რამეზე, რაც პერსონაჟის ორიგინალურ შემოქმედს, დევიდ ჯაფეს, დიდად არ მოსწონდა. ეს ძალადობრივი წარსული ისეთივე მნიშვნელოვანია God of War-ის დღევანდელი დღისთვის, როგორც ნორდიკულ თამაშებში ნანახი ნებისმიერი სხვა რამ, და მისი შეცვლა, სავარაუდოდ, შეარყევდა იმ რკალს, რომელიც კრატოსმა 2018 წლიდან გაიარა. მაგრამ რამდენად სავარაუდოა, რომ Sony ამას გააკეთებს? ძალადობა შესაძლოა შენარჩუნდეს, რადგან ის ისტორიის ბირთვს წარმოადგენს, მაგრამ რაც შეეხება სექსს? თუ გადახედავთ PlayStation-ის საანონსო ტრეილერის საუკეთესო კომენტარებს, აღმოაჩენთ, რომ რამდენიმე მოთამაშე ევედრება Santa Monica Studio-ს, არ „დააცენზუროს“ თამაშები და არაფერი ამოჭრას ორიგინალური ტრილოგიიდან. ისინი ძირითადად გულისხმობენ სექს-მინი თამაშების სერიას, სადაც მოთამაშეები მონაწილეობდნენ ჯგუფურ სექსში მრავალ ქალთან, ღილაკების დაჭერით (QTE), როდესაც ეს მინიშნებები ჩნდებოდა მოძრავ ავეჯზე ან აღელვებულ დამკვირვებლებზე. ეს არის სექსის, როგორც ძალაუფლების ფანტაზიის, ერთ-ერთი ყველაზე აშკარა გამოსახულება ვიდეო თამაშებში, და ეს ქალები კრატოსის დაპყრობების მხოლოდ მორიგ მიღწევას წარმოადგენდნენ. ისინი უდავოდ ზედმეტია, მაგრამ ასევე კარიკატურულია თავისი გადაჭარბებულობით, ისე რომ 2026 წლის არც ერთი თამაში ვერ შეძლებს მათ გამეორებას ისე, რომ არ გააკრიტიკონ როგორც ინფანტილური. მიუხედავად ამისა, თუ საკმარისად კარგად დააკვირდებით და გასცდებით აშკარა აღგზნების მცდელობებს, აღმოაჩენთ რაღაცას, რაც, ყველა მოლოდინის მიუხედავად, დიდ როლს თამაშობს საერთო ისტორიაში. როგორც ზოგიერთი ფანი აღნიშნავს, როდესაც მას ორიგინალურ God of War-ში ვხვდებით, კრატოსი მონსტრულ, ძალადობრივ მდგომარეობაში ეშვება, გადაჭარბებულად ეძლევა სექსსა და ძალადობას, რათა გაუმკლავდეს იმ ტკივილს, რომ ცოლ-შვილის მკვლელობაში მოტყუებით ჩაითრიეს. როგორც IGN-ის ტიმ ბრინკჰოფი თავის სტატიაში ამბობს, ის, რაც თავდაპირველად სამართლიან შურისძიების ტურად არის წარმოდგენილი, ნიჰილისტური დაცემის ნაწილად ვლინდება. „God of War 2 და ტრილოგიის ბოლო ნაწილი ნათელს ხდის იმას, რასაც პირველი თამაში მხოლოდ მიანიშნებდა: რომ კრატოსის შურისძიება არ არის სამართლიანობისთვის ბრძოლა, არამედ მკვლელობისა და განადგურების საბაბი, მხოლოდ მკვლელობისა და განადგურების მიზნით,“ წერს ბრინკჰოფი. „ორივე თამაშში [სექს] მინი-თამაშები ხელს უწყობს მისი სადიზმსა და ნიჰილიზმში დაცემის ჩვენებას.“ ორიგინალური God of War თამაშები Sony-ის ისტორიაში PlayStation-ზე გამოშვებულ ყველაზე „თავისი ეპოქის“ თამაშებს შორის არის. მათი რიმეიქის შექმნა, როდესაც მოთამაშეთა აღქმა შეიცვალა, ადვილი საქმე არ არის, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც Santa Monica Studio-მ ბოლო ორი თამაში კრატოსის იმიჯის რეაბილიტაციას და იმ ახალგაზრდა ვერსიების რეტროაქტიულ განსჯას მოახმარა, რომლებმაც ის თავდაპირველად ასეთ ძალადობრივ ნაძირალად აქციეს. ონლაინ „კულტურული ომის“ ეპოქაში, სამარცხვინო სექს-მინი თამაშების რიმეიქიდან ამოღება გარდაუვლად შეფასდება, როგორც „ვოუკ იდეოლოგიასთან დათმობა“ მათ მიერ, ვინც ფულს აკეთებს YouTube-ზე ხალხის გაღიზიანებით თამაშებში ნაცვალსახელების არჩევანის გამო. თუმცა, ვფიქრობ, მათი ამოღება რეალურად მოხსნიდა სერიის მთლიანი ეთოსის ერთ-ერთ საყრდენს. ამ რიმეიქების შესახებ ჯერ თითქმის არაფერი ვიცით. ისინი შეიძლება იყოს მხოლოდ გრაფიკული განახლება, შესაძლოა გადაამუშავონ ორიგინალური თამაშის „hack-and-slash“ მექანიკა 2018 წლის უფრო მძიმე მოქმედებისთვის, ან შესაძლოა თამაშები თავიდანვე ჰოლისტურად გადაკეთდეს. მაგრამ როგორი მიდგომაც არ უნდა იყოს, რაც უფრო მეტს ვფიქრობ ამაზე, მგონი, ამ მომენტების დაბრუნების მომხრე ვარ, რადგან ისინი შეესაბამება იმ უგუნურ განადგურებას, რომელიც კრატოსმა საბერძნეთში დატოვა, და ამით ისინი აძლიერებენ ნორდიკული თამაშების თემებსაც, რადგან კრატოსს მეტს აძლევენ, რასაც სინანულით გაიხსენებს. იმ მახინჯი სიმართლის დამალვის მცდელობა, რაც God of War იყო, იმავე შიშში ჩავარდნა იქნება, რაც კრატოსმა იგრძნო 2018 წლის თამაშში, როდესაც ის თავის შვილს ჩამოშორდა, რათა მისი პატივისცემა შეენარჩუნებინა. მრავალი ძველი ამბავი არსებობს, რომლებიც ხელახლა მუშავდება და რედაქტირდება თანამედროვე გემოვნებისთვის, ან ყოველ შემთხვევაში, ემატება რაიმე სახის გაფრთხილება დროისა და...