აქ SCP-ის ქარხნის ნატამალიც კი არ ჩანს, მადლობა ღმერთს! ჩვენ ახლახან უფრო ახლოს გავეცანით A24-ის მომავალ საშინელებათა ფილმს „ბექრუმსი“ (Backrooms), რომელიც ვირუსულ YouTube სერიებსა და ინტერნეტ კრიპიპასტაზეა დაფუძნებული. როგორც „ბექრუმსის“ მოყვარული, გაკვირვებული ვარ ჩემი ოპტიმიზმით, რომ ამ ფილმმა შესაძლოა, სწორად გადმოსცეს კონცეფცია. თავდაპირველად სკეპტიკურად ვიყავი განწყობილი, როდესაც გავიგე, რომ ფილმის ადაპტაცია მზადდებოდა: კრიპიპასტა ისტორიულად არასდროს გადმოიცემა ფილმებში ზედმეტად კარგად და ფილმის რეჟისორი 17 წლის ახალგაზრდაა. მაგრამ, სიმართლე გითხრათ, იმის მიუხედავად, თუ რამდენად ცოტა ვნახეთ ფილმიდან, ამ თრეილერმა დამტოვა განცდა, რომ ფილმი სწორ ხელშია. „ბექრუმსის“ კონცეფციით (და ზოგადად ლიმინალური სივრცეებით) რაც თავი მახსოვს, აღფრთოვანებული ვარ. თვალს ვადევნებ სუბრედიტებს, სადაც ურბანული მკვლევრები აქვეყნებენ დროში გაყინული ძველი ნაგებობების ან უცნაური განლაგების მქონე შენობების ფოტოებს, მაგალითად, ჰითროუს აეროპორტის სასტუმროს, შიდა ეზოთი. როდესაც პანდემიის დაწყებიდან რამდენიმე თვეში „ბექრუმსის“ კონცეფცია მეინსტრიმი გახდა, მაშინვე ჩავერთე მასში. მოქმედება მარტივია: თქვენ ხართ ხაფანგში, ნაცნობი-თუმცა-უცნობი, უცნაურად მოწყობილი ოთახების ლაბირინთში, რომელიც ყვითელი შპალერით არის დაფარული. თქვენს ქვემოთ არის უცნაურად ნესტიანი ხალიჩა, თქვენს ზემოთ კი ზუზუნებს ფლუორესცენტური განათება და არ არსებობს გაქცევის მკაფიო გზა. „ბექრუმსის“ პირველი აღწერა (ალბათ ერთადერთი კარგი რამ, რაც ოდესმე 4chan-იდან გამოსულა) საკმაოდ ნათლად ხატავს სურათს: „თუ ფრთხილად არ იქნებით და რეალობიდან არასწორ ადგილას „ნოკლიპით“ გახვალთ, „ბექრუმსში“ აღმოჩნდებით, სადაც არაფერია გარდა ძველი, ნესტიანი ხალიჩის სუნისა, მონო-ყვითლის სიგიჟისა, ფლუორესცენტური განათების გაუთავებელი ფონური ხმაურისა მაქსიმალურ ზუზუნზე და დაახლოებით ექვსასი მილიონი კვადრატული მილის შემთხვევით სეგმენტირებული ცარიელი ოთახების, სადაც ხაფანგში ხართ. ღმერთმა გიშველოთ, თუ ახლოს რამის მოხეტიალე ხმას გაიგონებთ, რადგან ჯანდაბას, მას თქვენ უკვე გაგონილი ჰყავხართ“, – ნათქვამია იმ პოსტზე ხშირად ციტირებულ ანონიმურ კომენტარში, რომლითაც ყველაფერი დაიწყო. ეს უკანასკნელი წინადადება გულისხმობს, რომ „ბექრუმსში“ რაღაც ან ვიღაც იმალება და ელოდება შეტევას. თუმცა, თავდაპირველად, „ბექრუმსი“ ძირითადად დისკომფორტულ, ძნელად ასახსნელ განცდებს ეხებოდა. მთელ იდეას გარკვეული განუსაზღვრელობა ახასიათებს და საშინელების დიდი ნაწილი მისი აუხსნელობიდან მოდის. „ბექრუმსი“ კენოფსიაზე – შემაშფოთებელ განცდაზე, რომ ადგილი ერთდროულად ნაცნობიც არის და უცნობიც, და დროის მსვლელობისას მიტოვებულია – ყვავის. „ბექრუმსის“ საწყისი ბუმის შემდეგ, კრეატიულმა მწერლებმა დაიწყეს „ლორის“ (მითოლოგიის) შექმნა. ახლა არსებობს ასობით „ბექრუმსის დონე“ – რაც ნიშნავს ინდივიდუალურ სივრცეებს ან „შენობის ბლოკებს“ ამ გამოგონილ ლიმინალურ სივრცეში. სამწუხაროდ, მწერლების უმეტესობა მათ სასაცილო ურჩხულებით ავსებს. ჩემი აზრით, „ბექრუმსის“ სტანდარტული ურჩხულების საშინელებათა მოქმედების არეალად გადაქცევა მთლიანად ანადგურებს დაძაბულობას და კარგავს არსს. ერთია, როცა მიგვანიშნებენ, რომ „ბექრუმსში“ რაღაც არის, რომელიც იქ მოხვედრილ უიღბლოებს დასდევს. მაგრამ სულ სხვაა, როდესაც ყველა დონე SCP-ის იაფფასიანი კლონით არის სავსე. „ბექრუმსის“ „ლორის“ ხშირი კონტრიბუტორებიც კი ამბობენ, რომ ურჩხულების სიჭარბე უკვე მოსაბეზრებელია. მაგრამ, ჩემი აზრით, ერთმა შემქმნელმა მუდმივად სწორად მოახერხა „ბექრუმსის“ კონტენტის გადმოცემა: 17 წლის VFX არტისტმა და კინორეჟისორმა ქეინ პარსონსმა, რომელიც უკეთ ცნობილია თავისი YouTube სახელწოდებით Kane Pixels. 2022 წლის იანვარში პარსონსმა YouTube-ზე ატვირთა ცხრაწუთიანი მოკლემეტრაჟიანი ფილმი სახელწოდებით „ბექრუმსი (ნაპოვნი კადრები)“ ("The Backrooms (Found Footage)"). 1996 წელს განვითარებული მოვლენების ფილმი მოგვითხრობს თინეიჯერ ბიჭზე, რომელიც მეგობრებთან ერთად იღებს ვიდეოს, მაგრამ შემთხვევით წაბორძიკების და დაცემის შემდეგ „ნოკლიპით“ ხვდება „ბექრუმსში“. უიღბლო პროტაგონისტი იკვლევს სხვადასხვა უცნაურ ოთახს (მათ შორის ერთს, რომელიც აშკარად შთაგონებულია ზემოთ ხსენებული ჰითროუს აეროპორტის სასტუმროს ეზოთი), სანამ საბოლოოდ შეხვდება უცნაური შესახედაობის არსებას, რომელიც მავთულისგან არის შექმნილი. თუმცა, ის არ კვდება არსების ხელით. მას ბევრად უფრო შოკისმომგვრელი ბედი ელის, რომელიც უფრო მეტ კითხვას ბადებს, ვიდრე პასუხს. ვიდეოს ამჟამად 71 მილიონზე მეტი ნახვა აქვს და პარსონსი მას შემდეგ მუდმივად ქმნის „ბექრუმსის“ კონტენტს. ზოგიერთი მისი ვიდეო შეიცავს ურჩხულებს, მაგრამ მისი „კადრების“ უმეტესობა ისტორიების მოყოლაზეა ორიენტირებული. ეს შეიძლება ნიშნავდეს „ბექრუმსში“ დაკარგული ადამიანების თვალთვალს, „ბექრუმსის“ თანამშრომლების ცხოვრების ამსახველ მომენტებს, ან „ლორის“ შემცველ მასალას, რომელიც უფრო ღრმად იკვლევს „ბექრუმსის“ შინაგან მუშაობას. მაგრამ პარსონსის ნამუშევარი თითქმის არასდროს არის კონცენტრირებული მხოლოდ „ბექრუმსში“ მცხოვრებ არსება(ებ)ზე. ეს მას იდეალურ კანდიდატად აქცევს „ბექრუმსის“ ფილმის ადაპტაციისთვის. გარდა იმისა, რომ წარმოუდგენლად დახელოვნებული მთხრობელი და VFX არტისტია, პარსონსს, როგორც ჩანს, ესმის, რომ კარგი „ბექრუმსის“ ისტორია, იქნება ეს დაწერილი თუ გადაღებული, მოითხოვს ნიუანსებს და სტაბილურ ტემპს, რომელიც ეწინააღმდეგება საშუალო ჰოლივუდური საშინელებათა ფილმის რიტმს. მუდმივი „ჯამფსქეარები“ (jumpscares) და ღრმა განმარტებები იმის შესახებ, თუ რა იმალება ზუსტად „ბექრუმსში“, რეალურად კონცეფციას ნაკლებად საშიშს ხდის. ამიტომ, აღფრთოვანებული დავრჩი, რომ A24-ის ახალი თიზერ თრეილერი პარსონსის მომავალი მხატვრული ფილმისთვის „ბექრუმსი“, ურჩხულის არც ერთ მინიშნებას არ შეიცავს.