წარსული ცოცხალია და მრისხანეა

წარსული ცოცხალია და მრისხანეა. რომაელი ფილოსოფოსი მარკუს ტულიუს ციცერონი ბევრს ფიქრობდა ისტორიაზე. „არ იცოდე ის, რაც შენს დაბადებამდე მოხდა, ნიშნავს მუდამ ბავშვად დარჩენას,“ თქვა მან თხრობის ხელოვნების შესახებ ტრაქტატში. „რად ღირს ადამიანის სიცოცხლე, თუ ისტორიის ჩანაწერებით არ არის გადაჯაჭვული ჩვენი წინაპრების ცხოვრებასთან.“ ეს არის ერთ-ერთი იმ ციტატებიდან, რომლებსაც დროდადრო აჟღერებენ ან ისეთ კოლეჯებში იხსენებენ, სადაც წარსულის არ ეშინიათ, და ვეჭვობ, რომ ის ხშირად ტრიალებდა „Paranormasight: The Mermaid’s Curse“-ის მწერლის, ტაკანარი იშიჰარას გონებაში. „Mermaid’s Curse“ 2023 წლის „The Seven Mysteries of Honjo“-ის შესანიშნავი გაგრძელებაა. მისი წინამორბედის მსგავსად, „Mermaid’s Curse“ არის ვიზუალური ნოველა გამოძიების ელემენტებით. მოთხრობაში უხვად არის იაპონური ფოლკლორი ჩაქსოვილი, დახვეწილ ვიზუალურ დიზაინთან ერთად, სადაც ხელით დახატული პერსონაჟები რეალური ლოკაციების ფოტოების ფონზე არიან წარმოდგენილი. წინამორბედისგან განსხვავებით, „Mermaid’s Curse“-ს აქვს უფრო ძლიერი პერსონაჟები, უკეთესი დედუქციური სეგმენტები და უფრო ამბიციური ამბავი. მაგრამ ის ასევე არის თხრობის ძალისა და საკუთარი ცხოვრების წინამორბედი მოვლენების კონტექსტში გააზრების აუცილებლობის გაკვეთილი. „Paranormasight: Mermaid’s Curse“ მარტივი სცენით იწყება. იუზა მინაკუჩი, ახალგაზრდა მამაკაცი, რომელიც ახლახან დაამთავრა სკოლა, და მისი მეგობარი დგანან პატარა ნავში ოკეანის შუაგულში, რომელიც ბევრად უფრო უკიდეგანო და იდუმალია, ვიდრე მათ წარმოუდგენიათ. ერთ-ერთი მათგანი თევზაობას იწყებს, ასრულებს მრავალსაუკუნოვან ტრადიციას. ორივე არ იცნობს იმ მოვლენებს, რომლებმაც საბოლოოდ ისინი ამ დღეს, ამ ადგილას, ამ მიზეზით შეკრიბა. შემდეგ ხდება რაღაც შოკისმომგვრელი, და თქვენ გაქვთ არჩევანი. შეგიძლიათ გააგრძელოთ ამბავი, ან შეგიძლიათ დაბრუნდეთ უკან და ნახოთ, რა მოხდა ამ დღემდე. „Mermaid’s Curse“ გთხოვთ, იფიქროთ წარსულზე. ბევრს. ეს კონცეფცია საწყისი გაკვეთილის ნაწილია, სადაც თავს არჩევის მენიუს იწყებთ და ის თამაშის არსშია ჩაშენებული. ახალი თავების მნიშვნელოვანი რაოდენობა ხელმისაწვდომი ხდება მხოლოდ მას შემდეგ, რაც გადახედავთ წარსულ მოვლენებს და ჩაუღრმავდებით კამეშინას კუნძულის ისტორიას და იქ მცხოვრებ, ასევე ადრე მცხოვრებ ადამიანებს. ისინი ხელმისაწვდომი ხდება, როდესაც იყენებთ „მოგონების“ (recollection) ოფციას, მცირე მინიშნებას, რომელიც ჩნდება, როდესაც თამაშში სხვა პერსონაჟის ამბავთან დაკავშირებულ საკვანძო სიტყვებს ისმენთ. თავდაპირველად, ეს წყობა შეიძლება „Honjo-ს შვიდი საიდუმლოსთან“ შედარებით წინსვლის მცირე გზად მოგეჩვენოთ. მაგრამ „Mermaid’s Curse“-ს გაცილებით უფრო ამბიციური მიზნები აქვს. ეს არის გაუხსნელი საქმის გამოძიება-და-ისტორიული თეზისი. ყოველი ახალი აღმოჩენა რაღაცნაირად უკავშირდება რომელიმე პერსონაჟის ცხოვრებას, მაგრამ რაც უფრო ღრმად იჭრებით, მით უფრო ფართო კავშირებს ამყარებთ შორეულ წარსულთან. ეს იდეა „Mermaid’s Curse“-ისთვის ახალი არ არის. „Honjo-ს შვიდი საიდუმლო“ იყენებს ხალხურ ისტორიებს, რათა აჩვენოს ძალაუფლების ბრძოლების მარადიულობა ბედნიერ და უბედურ ადამიანებს შორის, თუ როგორ იდგამდა ფესვებს სისასტიკის ცალკეული შემთხვევა საუკუნეების განმავლობაში, მაგრამ ეს ყველაფერი თავისი არსით ძალიან არასპეციფიკურია. „Mermaid’s Curse“ გაცილებით მიზანმიმართულია. ის თავის ამბავს ერთ ლოკაციას უკავშირებს და აკვირდება, თუ როგორ აყალიბებს დროის ნიმუშები – ბრძოლები და ომები, დიდი ადამიანები და საშინელი – აწმყოს ყველაზე ყოველდღიურ ნაწილებსაც კი. რატომ არის მნიშვნელოვანი ადგილობრივი ტრადიციები. რატომ გაურბოდა სოფელი უცხო ადამიანს და დღემდე წყევლის მის სახელს. რატომ აღძრავს შორეული წარსულის ამბები ხალხის ემოციებს და რა ხდება, როდესაც მათ ამახინჯებენ და ნაკლებად კეთილშობილური მიზნებისთვის იყენებენ. ამ მხრივ, „Mermaid’s Curse“ უჩვეულოდ გამჭრიახი თამაშია. ძალაუფლების მქონე ადამიანები ყოველთვის იყენებდნენ ისტორიებს თავიანთი პოზიციის გასამყარებლად და ხალხის აზროვნებაზე ზემოქმედებისთვის. მაგრამ 2026 წელს, როდესაც წარსული და აწმყო სისასტიკეები ბუნდოვანია, უარყოფილი და გადაწერილი, თამაში, რომელიც ყველას ახსენებს წარსულის ჭეშმარიტი ცოდნის აუცილებლობას, რადიკალურად ჟღერს. და შესაძლოა ზოგჯერ გულუბრყვილოდ ოპტიმისტურადაც. „Mermaid’s Curse“ იმ წინაპირობაზეა აგებული, რომ წარსულის დანაშაულები ერთ დღესაც გამოჩნდება ზედაპირზე, და დაზარალებულებს ექნებათ, თუ არა სამართალი, ყოველ შემთხვევაში სიმშვიდე, რომ მათი ისტორიები აღიარებულია. ჩვენ ვიცით, რომ ეს ყოველთვის არ ხდება. მაგრამ, „Mermaid’s Curse“ ამბობს, მიუხედავად შედეგებისა და არეულობისა, მიუხედავად იმისა, თუ როგორ შეიძლება შეცვალოს მან სამყაროს თქვენი აღქმა, სიმართლის გამოაშკარავება არა მხოლოდ ღირს. ის აუცილებელია. არავის შეუძლია წინსვლა წარსულის გაგების გარეშე. რა თქმა უნდა, თემებს მხოლოდ მაშინ აქვს აზრი, თუ ისინი ნამდვილად კარგი ამბის ნაწილია, და „Mermaid’s Curse“-ის ამბავიც ასეთია. ის სიუჟეტურ მოულოდნელობებს გთავაზობთ მხოლოდ რამდენიმე „მოგონების“ თავის შემდეგ, და იქიდან მოვლენები მხოლოდ უფრო რთული და ჩახლართული ხდება. ზოგადად რომ ვთქვათ, ეს არის უფრო ძლიერი, უფრო თავდაჯერებული ამბავი მის წინამორბედთან შედარებით. „Honjo-ს შვიდი საიდუმლო“ იწყება Netflix-ის სტილის შოკისმომგვრელი მომენტით და გვამების დაგროვებით, რათა დარწმუნდეს, რომ თქვენ გაქვთ მიზეზი, რომ ჩაერთოთ, სანამ ნამდვილი ამბავი რაიმე სახეს მიიღებს. „Mermaid’s Curse“ ამ სიფრთხილეს ფანჯრიდან ყრის და (სწორად) ვარაუდობს, რომ მისი წინაპირობა და პერსონაჟები საკმარისად საინტერესოა თქვენი ყურადღების თავიდანვე მისაპყრობად. ადრეულ ეტაპზე მაინც არის სიურპრიზი, და