როგორ ვითამაშოთ Resident Evil Requiem შიშის გარეშე

Resident Evil Requiem-ის თამაშისას შიშისგან თავის არიდება თითქმის შეუძლებელია. ბუნდოვნად განათებული დერეფნებიდან დაწყებული, ყოველი კუთხიდან მომდინარე ჯოჯოხეთური ხმებით დამთავრებული, მთელი თამაში შიშის გამოსაწვევადაა შექმნილი. მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთი მოთამაშე იზიდავს მოულოდნელი შეტევების (jump scares) მღელვარებას, ეს, რა თქმა უნდა, ყველასთვის ასე არ არის! თუმცა, საშინელებათა ჟანრისადმი ნაკლები მგრძნობელობა იმას არ ნიშნავს, რომ ამ ჟანრში სიხარულს ვერ იპოვით. თქვენ შეგიძლიათ დააფასოთ Silent Hill 2-ის მელანქოლიური ატმოსფერო. შეგიძლიათ ჩაიძიროთ Fatal Frame 2-ის წარუმატებელი რიტუალის უკან არსებულ მითებში და იმაში, რასაც თამაში გვეუბნება ისტორიული იაპონიის შესახებ. შესაძლოა, Resident Evil-ის თამაშები მათი სამეცნიერო ფანტასტიკის ელემენტებისა და რთული შეთქმულებების გამოც კი მოგეწონოთ. თუ გსურთ გაეცნოთ ახალ პერსონაჟს, გრეის ეშკროფტს, ან ნახოთ, რა ხდება ლეონ ს. კენედისთან, მაგრამ ფიქრობთ, რომ ეს თამაში ზედმეტად საშიშია, არ ინერვიულოთ — ჩვენ დაგეხმარებით. ქვემოთ განვმარტავთ, როგორ ითამაშოთ Resident Evil Requiem კოშმარების გარეშე. **ყურადღება:** ქვემოთ მოცემული არცერთი რჩევა არ ვრცელდება „Insanity“ სირთულის დონეზე. თუ ყველაზე რთულ რეჟიმში თამაშობთ, ეს ნიშნავს, რომ ტანჯვა გსურთ. ამ შემთხვევაში ვერ დაგეხმარებით. წარმატებებს გისურვებთ. Resident Evil Requiem-ში გრეის ეშკროფტის სეგმენტები უფრო „გადარჩენა-საშინელებათა“ (survival horror) ჟანრისკენ იხრება, ვიდრე ლეონის, მაგრამ ორივეს აქვს მომენტები, რომლებიც გაიძულებთ დაფიქრდეთ, ღირს თუ არა შემდეგი ნაბიჯის გადადგმა. კარები, რომლებსაც არსება თქვენს წინაშე გააღებს. უსიცოცხლო სხეული, რომელიც მკვდარი ჩანს, მაგრამ როგორც მალე გაიგებთ, არის „მკვდარი“ და არის „მკვდარი-მკვდარი“. აი, რა შეგიძლიათ გააკეთოთ სიმამაცის მოსაპოვებლად — ან შიშების უგულებელყოფისთვის — ისე, რომ არ გაიღვიძოთ კოშმარიდან, სადაც კედლებიდან გიგანტური ურჩხული გამოდიოდა. ამ თამაშში ზომბების ან სხვა ამაზრზენი არსებების შეშინების მიზეზი ნაწილობრივ ის არის, რომ ისინი გვაოცებენ. ისინი გრეის ხელს ჰკიდებენ, ან ლეონს ჩვენი ბრმა წერტილებიდან ეხტებიან. ამ სიტუაციების თავიდან ასაცილებლად საუკეთესო მეთოდი მესამე პირის პერსპექტივიდან თამაშია ორივე პერსონაჟით. დააპაუზეთ თამაში, გადადით „Options“-ში, შემდეგ „Camera“-ში და აირჩიეთ „Third-person“ გრეისისა და ლეონისთვის. მესამე პირის კამერა გეხმარებათ მოძრავი მტრების თვალყურის დევნებასა და გარემოს უსაფრთხოების შემოწმებაში. თამაშის დაწყებისას, გრეისის ხედვის წერტილი ნაგულისხმევად პირველი პირია, რადგან ეს არის დაძაბული „გადარჩენა-საშინელებათა“ გამოცდილების წარმოსაჩენად საუკეთესო გზა. ეს შესანიშნავია – მათთვის, ვისაც შეშინება სიამოვნებს! თუ თქვენ ასეთი არ ხართ, უბრალოდ შეცვალეთ კამერა და ისიამოვნეთ თამაშით. არსებობს მარტივი მიზეზი, რის გამოც კიბეები ან ყველაზე ჩვეულებრივი ოთახიც კი შეიძლება შემზარავი იყოს: შუქები გამორთულია. შიგნით თითქმის ვერაფერს ხედავთ. ყოველი კუთხე უკიდეგანო სიბნელეშია ჩაფლული, რომელშიც ყველა სახის საფრთხე შეიძლება იმალებოდეს. ამ სიტუაციების ნაკლებად საშიშად გასახდელად, შეგიძლიათ შეცვალოთ „Brightness“ პარამეტრები „Graphics“ ჩანართში, რომელზეც „Option“ მენიუდან შედიხართ, რათა გარემო უფრო ნათელი ჩანდეს. (ეს ძველი ხრიკია, რომელიც გვეხმარება, მაგრამ Resident Evil Requiem-ში არც ისე კარგად მუშაობს. მაქსიმალური მნიშვნელობებითაც კი, სიკაშკაშის შეცვლა არ არის საკმარისი ბნელი ოთახის სრულად გასანათებლად. თუმცა, არაფერს ჯობია!) შეუძლია თუ არა თამაშებს სრულად ჩაგვძიროს იმ სამყაროებში, რომლებსაც ისინი წარმოადგენენ, დიდი ხნის კამათის საგანია, მაგრამ მე ვისწავლე, რომ თუ რაციონალურად ვიფიქრებთ და ამ ჩაძირულობის მდგომარეობას დავარღვევთ, ნაკლებად შეგვეშინდება. Resident Evil Requiem-ის თამაშისას ეცადეთ, მოკლე შესვენებები გააკეთოთ ან სთხოვეთ ვინმეს, გიყუროთ და გესაუბროთ. სთხოვეთ მათ, შეგახსენონ, რომ ზომბები არ არსებობენ. მათ არ შეუძლიათ ზიანი მოგაყენონ. გოგონა არ არის რეალური! გარდა ამისა, გაითვალისწინეთ, რომ Resident Evil-ის ზომბები კლასიკური, ნელი ზომბები არიან, რომლებიც ნელა დადიან და მუდმივად კვნესიან, გატყობინებთ, რომ ირგვლივ არიან. რა თქმა უნდა, არიან ისეთი ზომბებიც, რომლებიც თავს მკვდრებად აჩვენებენ, რათა საბოლოოდ თავს დაგესხნენ. მაგრამ მას შემდეგ, რაც უკვე შეგაშინეს, სანერვიულო არაფერია. შეგიძლიათ გაიქცეთ და ისინი ერთ ან ორ ოთახზე მეტად არ გამოგედევნებიან. ბევრ სიტუაციაში შიში ჩვენს ცოდნის ნაკლებობას უკავშირდება. არ ვიცით, რა მოხდება. ამიტომაც გვეშინია. რა საზიზღარი არსება დამესხმება თავს, თუ შემდეგ კარს გავაღებ? გამომიდევნებს თუ არა ზომბი, თუ შემდეგ დერეფანში გავალ? მაქვს თუ არა საკმარისი საბრძოლო მასალა შემდეგი ბრძოლისთვის? ეჭვის წინააღმდეგ ბრძოლის საუკეთესო გზა ცოდნის ძიებაა. ასე რომ, ჩაუწიეთ ტელევიზორის ხმას და გაიქეცით საფრთხისკენ. იარეთ წინ, არასოდეს გაჩერდეთ, უგულებელყავით ყველაფერი, მტრებიდან დაწყებული, მიწაზე დაყრილი ნივთებით დამთავრებული. მიზანი მხოლოდ იმის განცდაა, თუ რა მოხდება, კარგი იქნება ეს თუ ცუდი. შესაძლოა, მიხვდეთ, რომ სანერვიულო არაფერი იყო და თქვენ უბრალოდ საკუთარ შფოთვას ასახავდით. შემდეგ შეგიძლიათ დაბრუნდეთ, გამოიკვლიოთ ოთახები და გახსნათ კარადები შიშის გარეშე. მეორე მხრივ, თუ მოკვდებით, ყოველ შემთხვევაში, გეცოდინებათ, რა გელოდებათ. შესაძლოა, ეს ახალი მტერია ან დამალული ხაფანგი. ნებისმიერ შემთხვევაში, გეცოდინებათ მისი არსებობის შესახებ და, შესაბამისად, შიშის მიზეზი არ გექნებათ. თუ წინა რჩევებიდან არცერთმა არ გიშველათ, შესაძლოა, ის, რაც გჭირდებათ, სწორი ინსპირაციაა: სიმამაცის ფიგურა, რომელიც წარმოადგენს ძალას წინსვლისთვის, მიუხედავად მომავალი გამოწვევებისა. სიმბოლო