„ის ცოცხალია!“ სტიუარტ გორდონის 1985 წლის აღნიშნულ საკულტო ჰიტში „Re-Animator“ გადაჭარბებული, კემპი სტილის ესთეტიკა დომინირებს. მისი კომედიური საშინელებათა ფილმი იაფფასიანი ზომბი ფილმის ყველა მახასიათებელს ატარებს, უგემოვნო სპეცეფექტებითა და არც ისე ორიგინალური სიუჟეტით. ეს B-კატეგორიის ფილმის ესთეტიკა თითქოს ეწინააღმდეგება მის წყაროს მასალას, ჰ.პ. ლავკრაფტის მოთხრობას „ჰერბერტ უესტი – რეანიმატორი“, რომელიც გვიხატავს ბრწყინვალე, მაგრამ შეშლილი მეცნიერის შემზარავ სურათს, რომელიც ამორალურობის საზღვრებს სცდება. გორდონის ფილმში ჰერბერტ უესტი (ჯეფრი კომბსი) თავხედი და იმპულსურია, მიუხედავად მისი კლინიკურად განცალკევებული ბუნებისა. ის შეპყრობილია გვამების გაცოცხლების მისიით. ბრაიან იუზნას 1991 წლის გაგრძელება, „Re-Animator-ის პატარძალი“, ჰერბერტის ობსესიას ცოცხლად ინარჩუნებს, მაგრამ ამ უცნაურ გაგრძელებას გორდონის ფილმის თანდაყოლილი ხიბლი აკლია. „Re-Animator-ის პატარძლის“ პირდაპირ ვიდეოზე გამოსვლიდან 35 წელი გავიდა („Re-Animator“, კონტრასტისთვის, თეატრალურ გამოშვებაში საკმაოდ წარმატებული იყო). იუზნა ექვსი წლით დაგვიანებული იყო წინამორბედის ირგვლივ შექმნილი აჟიოტაჟის გამოსაყენებლად, რომელიც უკვე დაკოპირებული იყო საკულტო ჟანრის ფილმებში, როგორიცაა პიტერ ჯექსონის „Braindead“ და იუზნას სარეჟისორო დებიუტი „Society“. „Re-Animator-ის პატარძლის“ მოქმედება პირველი ფილმის მოვლენებიდან რვა თვის შემდეგ ხდება, ჰერბერტი (კომბსი) და მისი უნებლიე ასისტენტი, დენ კეინი (ბრიუს ებოტი), მედიკოსებად მუშაობენ პერუს სამოქალაქო ომის დროს, რაც მათ უამრავ გვამს აწვდის. ექიმები გვამების ამ მარაგს ჰერბერტის რეანიმაციის რეაგენტის შესამოწმებლად იყენებენ, მაგრამ მათი საშინელი თავგადასავალი წყდება, როდესაც მტრის ჯარები მათ კარავს უტევენ. როდესაც ისინი ექსპერიმენტებს მისკატონიკის საუნივერსიტეტო საავადმყოფოში აგრძელებენ, ჰერბერტი ცვლის გეგმებს და რეაგენტის გამოყენებით ახალი სიცოცხლის შექმნას ცდილობს. ეს ფრანკენშტეინისეული იმპულსი დენს საერთოდ არ მოსწონს, რადგან ჰერბერტს სურს ექსპერიმენტისთვის დენის გარდაცვლილი საცოლის, მეგანის (ბარბარა კრემპტონი), გულის გამოყენება, რომელიც „Re-Animator-ში“ დაიღუპა. ჰერბერტი ახერხებს მის დარწმუნებას და საბოლოოდ ისინი ქმნიან პატარძალს (კეტლინ კინმონტი), რეაგენტის საშუალებით გზადაგზა შეგროვებული სხეულის სხვადასხვა ნაწილების გაცოცხლებით. მაგრამ ამ მეცნიერულ მიღწევას წარსულის სიტყვასიტყვითი აჩრდილები ჩრდილავს. ჰერბერტის ყოფილი კოლეგის, დოქტორ კარლ ჰილის (დევიდ გეილი) თავიდან გაცოცხლებული მოჭრილი (და ახლა ფრთიანი) თავი შემოდის, ასევე ათობით ზომბი იჭრება მათ ლაბორატორიაში. ამ მოვლენების მიზეზები და მეთოდები უმნიშვნელოა: იუზნას უფრო აინტერესებს ჩვენი გაოცება უცნაურობებით, რომლებიც სიყვარულით შეიქმნა სპეცეფექტების დახმარებით, მათ შორის ერთი თვალის კაკალზე მიმაგრებული თითების გროვა, რომელიც გაცოცხლების შემდეგ აქეთ-იქით დახტის. შესაძლოა, „Re-Animator-ის პატარძლის“ ერთადერთი თემატური სირთულე აისახება ჰერბერტსა და დენს შორის ტოქსიკურ, თანადამოკიდებულ კავშირში. ჰომოეროტიკული ქვეტექსტი არ არის დაფარული: ჰერბერტს ნამდვილად არ სჭირდება დენი წარმატებისთვის, რადგან მან უკვე სრულყო რეაგენტი და მისი გონება მხოლოდ იმის მიღწევაზეა ორიენტირებული, რაც სურს. თუ რამე, დენის მორალური კომპასი ეჯახება ჰერბერტის ამორალურობას, რადგან შეშლილი მეცნიერი არ ზომავს თავის მეცნიერულ ცნობისმოყვარეობას ტრადიციული სიკეთისა და ბოროტების სასწორზე. მაგრამ ჰერბერტი უარს ამბობს დენის მონაწილეობის გარეშე გაგრძელებაზე, ამტკიცებს რა ოჯახური გარემოს აუცილებლობას, სახლის გაზიარებით, რომელიც ექსპერიმენტულ ლაბორატორიადაც ორმაგდება. ის ასევე ნეონის სითხეს „ჩვენს“ რეაგენტს უწოდებს – უჩვეულო ქმედებაა იმ ადამიანისთვის, რომელიც არაერთხელ არის განსაზღვრული თავისი პროფესიული ქედმაღლობით. მაგრამ მიუხედავად იმისა, რომ სიუჟეტი იმდენად მარტივია, რომ გაცვეთილია, საშინელებათა ვიზუალი შეიძლება სუნთქვის შემკვრელი იყოს. Doublin FX-ის ტონი დაბლინმა სპეცეფექტებს სიცოცხლე შესძინა – მაგალითად, თვალის კაკალზე მიმაგრებული თითების არსების შექმნისას, ერთდროულად გამოიყენებოდა კასკადიორი, რომელიც ჯოხის თოჯინას მართავდა, და კადრ-კადრიანი თოჯინა. მსგავსი მიდგომა იქნა გამოყენებული სცენის სიმულაციისთვის, სადაც ძაღლი, სახელად ანგელი, ფიზიკურად უკავშირდება ადამიანის მკლავს. „Re-Animator-ის პატარძალი“ აძლიერებს პირველი ფილმის გორ (სისხლიანი) ფაქტორს კიდევ უფრო მეტი მოჭრილი კიდურით, დამპალი გვამებით და სისხლიანი, ტალღოვანი ხორცის მასებით. ეს მნიშვნელოვანი რეკვიზიტები შეიმუშავა Screaming Mad George-მა, რომლის გამორჩეულმა ნამუშევრებმა ჩამოაყალიბა ისეთი ფილმების ესთეტიკა, როგორიცაა „მტაცებელი“ და „უფსკრული“. რაც შეეხება დოქტორ ჰილის მფრინავ თავს, ის ჯონ კარლ ბუეჩლერის გუნდმა Magical Media Industries-ში შექმნა. ბუეჩლერის, როგორც სპეციალური მაკიაჟის ეფექტების შემსრულებლის, უნარებმა დაამშვენა რამდენიმე საშინელებათა ფილმი, მათ შორის „კოშმარი თელების ქუჩაზე 4: ოცნების ოსტატი“ და „ჰელოუინი 4: მაიკლ მაიერსის დაბრუნება“. ეს მხატვრული ძალები ერთიანდება „Re-Animator-ის პატარძლის“ დაუვიწყარი ვიზუალური დნმ-ის შესაქმნელად – რაც, სავარაუდოდ, საკმაოდ დიდი გამოწვევა იყო, რადგან იუზნას ფილმი რაიმე სიახლეს არ ქმნის და ძირითადად ორიენტირებულია გორდონის ორიგინალის თვალში საცემი გარყვნილების გაღრმავებაზე. სცენარისტებმა დაამატეს რამდენიმე გაწელილი ქვე-სიუჟეტი და სათაურის გმირს აზრიანად არ იყენებენ: პატარძალი ისევე ადვილად იშლება, როგორც აიწყობა. როდესაც პატარძლის ხანმოკლე არსებობის ფუძემდებლური პათოსი ვერ ახდენს თავის ზეგავლენას, ჩვენს ყურადღებას იპყრობს სპეციალური ეფექტები, რომლებიც მისი თოჯინის მსგავსი სხეულის გამოსახატავად გამოიყენეს. დანარჩენი კი არის შთამბეჭდავი სისხლიანი აფეთქება.