"The Mermaid's Curse-სა და ორიგინალურ Paranormasight-ს, 2023 წლის ვიზუალურ ნოველას, რომელმაც ბოლო წლებში ერთ-ერთი საუკეთესო მისტიკური თამაშის რეპუტაცია მოიპოვა, ბევრი ზედაპირული მსგავსება აქვთ. იგივეა მხატვრული სტილი, შემზარავი ტონი და პერსონაჟთა ანსამბლი, რომლებსაც ერთმანეთთან ბევრი საერთო აქვთ და ამავე დროს - არაფერი. გამიხარდა, რომ ყველა ეს ელემენტი, რამაც Paranormasight-ს თაყვანისმცემელი, თუმცა დაუმსახურებლად მცირერიცხოვანი აუდიტორიის მოპოვებაში ხელი შეუწყო, ამ მოულოდნელ გაგრძელებაშიც იყო წარმოდგენილი, რადგან მზად ვარ, მეტი საათი დავხარჯო ზედმიწევნით გამოკვლეული ჰორორ-თავგადასავლის ფრაგმენტების გაანალიზებაზე, რომელიც ფანტასტიკასა და რეალობას შორის ზღვარს ბუნდავს. მაგრამ რაც ნამდვილად მომწონს ამ მეორე თამაშში, არის ის, რომ ყველას, მიუხედავად იმისა, გაიარეს თუ არა ორიგინალი, თუ ამის შესახებ პირველად ამ კვირაში იგებენ, მყისიერად ხვდება იმავე სისხლიან ნავში. The Mermaid's Curse-ს აქვს ისეთი თავდაჯერებულობა, რომ არსებითად თავიდან იწყებს, რაც ნიშნავს, რომ ვერაფერი, რაც წინა თამაშში ვისწავლე, ვერ დამეხმარება ამ ნაწილის გადარჩენაში. ამჯერად აქცენტი კეთდება ქალთევზებზე და (დარწმუნებული ვარ, დისნეის ფილმიდან ეს ნაწილი ამოიღეს) დამახინჯებულ უკვდავებაზე, რომელიც მათი ხორცის ერთ ნაკბენს შეუძლია მოიტანოს. ზუსტად არცოდნა, თუ რა ხდება, გამოცდილების ნორმალურ ნაწილად ითვლება, და სცენარი, რომელიც ყოველთვის მეოთხე კედლის დარღვევის მოყვარულია, არაერთხელ ცდილობს ხაზი გაუსვას, რომ ნებისმიერი გაურკვევლობა სრულიად ბუნებრივია. პერსონაჟები წუწუნებენ, რამდენად ადვილია ძველი დინასტიების ჩახლართული ქსელის აღრევა, ან რამდენად გამაღიზიანებელია, როდესაც ისტორიული ჩანაწერები ჯადოსნურ არსებასთან შემთხვევით შეხვედრას იხსენიებენ და მეტს არაფერს, თითქოს დამკვირვებელმა უბრალოდ მხრები აიჩეჩა და გაუშვა. ეს შემთხვევები აღიარებასა და დამშვიდებას გვთავაზობს, რომ თავსატეხს მივყვეთ, რაც გვახსენებს, რომ ზუსტად ისეთი დაბნეულები ვართ, როგორებიც უნდა ვიყოთ. ნაცნობი ღირსშესანიშნაობის დამშვიდებაც კი არ მეღირსა. კამეშიმა არის გამოგონილი კუნძული, რომელიც მდებარეობს რეალურ ისეს ყურეში, სუმიდას ქალაქიდან დაახლოებით ერთი საათის ფრენის მანძილზე, რომლის რუკაც პირველ თამაშში ვისწავლე. კამეშიმა დაფუძნებულია კამიშიმაზე, რომელიც ნამდვილად ისეს ყურეში მდებარეობს და თამაშის მრავალი ძირითადი ლოკაციის ფოტოგრაფიულ საფუძვლად გამოიყენება. უბრალო დეკორაციების შეცვლაზე მეტად, ეს გადაადგილება სრულიად ახალ კულტურას გვთავაზობს და მოითხოვს, რომ სრულიად ახალი უნარებიც ვისწავლო. კონკრეტულად კი ამა-ს, იაპონელი თავისუფალი მყვინთავების, რომელთა პრაქტიკა სადღაც სამუშაოსა და უძველეს ტრადიციას შორისაა. მათი საქმიანობა განუყოფლად არის გადაჯაჭვული რეგიონთან და ისტორიასთან; სინამდვილეში ისინი იმდენად მნიშვნელოვანია, რომ საკმარისი არ არის მხოლოდ მათზე წაკითხვა, სხვა გზა არ მაქვს, გარდა იმისა, რომ მათი დაივინგის სტილი პირადად განვიცადო. 3D დაივინგის სიმულატორის წყალობით, ნელ-ნელა ვაფასებ, თუ რამდენად იშვიათია ლობსტერის პოვნა და დაჭერა, არც თუ ისე ხარბობის მნიშვნელობას (თუნდაც მხოლოდ ჩემი სიცოცხლისთვის), და წყალში ზედმეტად დიდხანს ყოფნის შიშს. ამ ახალი საცნობარო ჩარჩოთი, ყველა ცრურწმენა და სულიერი დაცვა, რომლებსაც თავგადასავლის განმავლობაში ვხვდები, დაწყებული შეკერილი სიგილებიდან პატარა სალოცავებამდე, სრულიად გონივრულ სიფრთხილის ზომებად მეჩვენება. ასევე უფრო ადვილია სხვა ამა-ს ქცევის გაგება, რომლებსაც ვხვდები. მესმის, რატომ სურთ ზოგიერთს შეინარჩუნოს თავისი ცხოვრების უნიკალური წესი და თანავუგრძნობ სხვების სურვილს, მიატოვონ ძველი გზები.