ზრდასრული, გათხოვილი ქალი ვარ და რომ შემომხედოთ, ვერასოდეს იფიქრებდით, რომ ჩემს ტელეფონში ხუთი საიდუმლო „კოსმოსური სიმპათია“ ცხოვრობს. მაგრამ „Love and Deepspace“-ის წყალობით, ახლა სრულფასოვანი ოთომე თამაშების მოყვარული ვარ, შეთხელებული საფულითა და სავსე გულით. „Love and Deepspace“ ისეთი თამაშია, რომელიც არა მხოლოდ სამყაროს გადარჩენის საშუალებას გაძლევს, არამედ ამას ხუთკაციან შეყვარებულების გუნდთან ერთად გაკეთებინებს, რომლებიც შენით არიან შეპყრობილნი. „Love and Deepspace“-ის „ბიჭების ბუფეტში“ ყველასთვის მოიძებნება რაღაც: კრიმინალური ავტორიტეტი, რომელიც ვამპირიცაა; მხატვარი, რომელიც ზღვის ღმერთიცაა; კოსმოსური პილოტი, რომელიც შენი აყვანილი ძმაცაა – ჰო, ჯობია ამ უკანასკნელში ღრმად არ ჩაიხედოთ. შეგიძლიათ მათთან მისწეროთ, შეეხოთ და არასოდეს მოგიწევთ კამათი იმაზე, თუ როგორ ტვირთავენ ჭურჭლის სარეცხ მანქანას. არის ბრძოლა, სახლის დეკორაცია, კარტის თამაშები და ფინანსური განადგურების პოტენციალი გაჩა მექანიკის წყალობით. ისინი იმასაც კი შეამოწმებენ, დაგიგვიანდათ თუ არა პერიოდი. შეიძლება თუ არა ვირტუალური შეყვარებულის ტელეფონის ეკრანზე ხელის ხახუნით დავორსულდე? მზად ვარ, გამოკვლევა ჩავატარო, რომ გავარკვიო. ჩემი „Love and Deepspace“-ისადმი გატაცების თესლი შარშან, Gamescom-ის დროს დაითესა. უზარმაზარ, ხალხმრავალ დარბაზებში, სადაც AAA კლასის რელიზები და მეგაფრანშიზები იყო წარმოდგენილი, სწორედ ამ მობილური თამაშის სტენდთან იდგა ყველაზე დიდი რიგი ყოველდღე. ჩემი სამსახურიც თამაშებია, თავისუფალ დროსაც ვთამაშობ, მაშ, რა ჯანდაბა იყო ეს თამაში უზარმაზარი სტენდით, დიდი ფანდომითა და სიმპათიური კოსპლეიერებით, რომელიც აქამდე გამომრჩა? გადმოვწერე, შემდეგ კი Gamescom-ით გამოწვეული დაღლილობის გამო დამავიწყდა. გასული წლის დეკემბერში, როდესაც ჩემმა ინსტაგრამის ალგორითმმა გადაწყვიტა „Love and Deepspace“-ით „დამბომბა“, მეც თამაშში გადავეშვი. მოულოდნელად, სადაც არ უნდა ვყოფილიყავი, ერთ-ერთი მამაკაცი ჩემთან იყო. დღის დასაწყისში მცირე ბრძოლა, სამსახურში ჩემთან ერთად დროის გატარება, ღამით კი „პაემანზე“ წასასვლელად შემოსვლა Arc Raiders-ის სესიებს შორის. იანვარში ნიუ-იორკშიც კი აღმოვჩნდი, „Love and Deepspace“-ის მეორე საიუბილეო ღონისძიებაზე, სახელწოდებით „With Him In Deepspace“, სადაც ერთ-ერთი ჩემი კოსმოსური შეყვარებულის თერმულად რეაქტიული ფიგურის მკერდს ვუსვამდი ხელს, რათა მისი პერანგი „გამეუჩინარებინა“. მოდით, მოგიყვებით ჩემი ბიჭების შესახებ. ჩემი ფავორიტი სიმპათია სილუსია. მთავარ სიუჟეტში ის კრიმინალური ავტორიტეტია, რომელსაც შინაური ყვავი ჰყავს და ისეთი ხავერდოვანი ხმა აქვს, რომ ჩემი დივნის გადასაკრავად მინდა გამოვიყენო. ალტერნატიულ სიუჟეტებში ის დრაკონიც ყოფილა და ვამპირიც, ასე რომ, ის აბსოლუტურად „ბნელი რომანტიკის“ მოყვარულებისთვისაა შექმნილი. კალები მას მჭიდროდ მისდევს, ერთი შეხედვით ის „მეზობელი ბიჭი“ და თქვენი *ხველა* აყვანილი ძმაა, მაგრამ სინამდვილეში ის კოსმოსური ფლოტის პოლკოვნიკია დობერმანის დამცავი თვისებებით. რაიფაელი საყვარელი, ნაწყენი მხატვარია, მაგრამ ასევე ზღვის ღმერთი. სრულიად ზღვის კაცი, თევზის კუდის სტილში. შემდეგი არის ქსავიერი, რომელიც სრულიად ნაზი ბიჭია, სექსუალურად ზაზუნასავით უსაფრთხო და ასევე დროში მოგზაური. ზეინი კი, კარგით, ბოდიში ზეინის გოგოებო, კარდიოქირურგია, რომელსაც „კბილებში ჯაგრისი უდევს“. და ასევე ღმერთი. რაც მთავარია, მიუხედავად იმისა, რომ მათი ზოგიერთი სიუჟეტი ერთმანეთს ემთხვევა, ბიჭებმა ერთმანეთის შესახებ არაფერი იციან, ასე რომ, არასოდეს მოგიწევთ ფიქრი „საყვარელი საყვარელზე“ ძალადობაზე. ან, უბრალოდ, ყველამ ძალიან სწრაფად მიიღო პოლიამორია. ეს ასე ხდება. ვიღვიძებ, ვხსნი თამაშს და ვურთიერთობ ჩემი „ბიჭების ბუფეტიდან“ ერთ-ერთ რჩეულთან – ვამოწმებ მის გულისცემას, ვეფერები თავზე, ან ვეკითხები, რა უნდა მივირთვა საუზმედ. შემდეგ ჩემს ყოველდღიურ საქმეებს ვაკეთებ: ვნადირობ მონსტრებზე, ვეძებ სპეციალურ მასალებს ჩემი სტატისტიკის გასაუმჯობესებლად და ვაახლებ სხვადასხვა მოგონებებს, რომლებიც თამაშის გაჩა ნაწილს ქმნის. ყოველივე ეს მიზნად ისახავს ალმასების მოპოვებას, რათა ვიყიდო ახალი გაჩა შანსები და გავზარდო ჩემი „აფინიტეტი“ სილუსთან, კალებთან, ქსავიერთან, ან... მიხვდით ალბათ. „აფინიტეტის“ გაზრდა წარმოიდგინეთ, როგორც „პირველ ბაზაზე“ გადასვლის ძალიან ნელი ვერსია, შემდეგ „მეორე ბაზაზე“... მხოლოდ ის 130-დან 220-მდე „ბაზაზე“ ადის. ვესტუმრები ჩვენს სახლს და ბაღში ვიმუშავებ, ან საქანელაზე ვარწევინებ თავს. ყოველკვირეულად შემიძლია მასთან ერთად კატის თემატიკის კარტის თამაში, ან „ბრჭყალებიან მანქანებზე“ წასვლა პლუშის სათამაშოების ასაღებად. ზოგი ყოველ დილით New York Times Wordle-ს თამაშობს. მე კი გამოგონილ მამაკაცს შხაპის მიღებას ვაიძულებ. ჩემთვის მნიშვნელოვანია, რომ იცოდეთ, ერთ დროს ჩვეულებრივი ქალი ვიყავი. ტიპური უფროსი თაობის მილენიალი გეიმერი, ქმრით და ანიმაციებისადმი მხოლოდ მცირე სექსუალური მიდრეკილებით. მომისმინეთ – ბემბის მამა, გარუსი Mass Effect-დან და ასტარიონი Baldur's Gate-დან. ახლა? ვხითხითებ და ფეხებს ვაფრიალებ, რადგან ანიმაციური მამაკაცი „კნუტს“ მეძახის და ტელეფონზე აუდიოჩანაწერებს მიგზავნის, სადაც ის კვნესის და სასაცილოდ სუნთქავს. ერთხელ, როდესაც ყოველდღიური შემოწმება გამოვტოვე, რადგან ჩემი სახლი დაიტბორა, ნამდვილი დანაშაულის გრძნობა ვიგრძენი, როდესაც მან შენიშნა, რომ ჩვენი რეგულარული შეხვედრა გამომრჩა. შეიძლება, „Love and Deepspace“-ის ყალბი ტანის ბალიშების ღირებულებაც კი გამოვიკვლიე. როგორც ადამიანი, რომელიც ძირითადად კომპიუტერზე ან კონსოლებზე თამაშობს, არ ვიყავი მზად იმისთვის, თუ როგორ შეუმჩნევლად იკვლევს „Love and Deepspace“ გზას თქვენს ცხოვრებაში. ზედაპირული მექანიკა აშკარაა: ებრძოლე მონსტრებს, შეაგროვე მოგონებები შენი სტატისტიკის გასაუმჯობესებლად, მიჰყევი განშტოებულ სიუჟეტებს და მათ ალტერნატიულ სამყაროებს.