გასულ კვირას, მრავალწლიანი ვარაუდების შემდეგ, Sony-ის Santa Monica Studio-მ ოფიციალურად განაცხადა, რომ God of War-ის ორიგინალური ტრილოგიის რიმეიკს შექმნის. თ.ს. კარსონი, კრატოსის ორიგინალური გამხმოვანებელი მსახიობი, კამერების წინ გამოჩნდა, რათა დაედასტურებინა, რომ პროექტი განვითარების „ძალიან ადრეულ“ ეტაპზეა და ჩვენ კიდევ მოგვიწევს ლოდინი, სანამ ჩვენს შეკითხვებზე პასუხებს მივიღებთ. კითხვები კი ნამდვილად ბევრია. იქნება ეს მხოლოდ გრაფიკული გაუმჯობესება Bluepoint-ის Demon’s Souls-ის მსგავსად, თუ კრატოსი საბერძნეთს სკანდინავიური დუოლოგიის კონტროლითა და სრულიად განახლებული თამაშის დიზაინით დაუბრუნდება? თუ მეორე ვარიანტი, ეყოლება თუ არა კრატოსს თანამგზავრი პანდორას ტაძარში და ბედის კუნძულზე? გამოჩნდება თუ არა მჭედელი NPC მოსალოდნელ ადგილებში ჯავშნისა და იარაღის განახლებების შესათავაზებლად? შეგვეძლება თუ არა ხტომა და ფრენა, როგორც ორიგინალურ თამაშებში? და რა ბედი ელის იმ სექს-მინითამაშებს? ეს უკანასკნელი თითქმის ხუმრობად ჟღერს, მაგრამ ფანები, ვინც ამ საკითხს აყენებენ, საკმაოდ სერიოზულად გამოიყურებიან. „აფროდიტეს სცენას არ მოაჭრათ“, – აფრთხილებს ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული კომენტარი PlayStation-ის ოფიციალურ YouTube არხზე გამოქვეყნებულ საავანსო ვიდეოზე, რაც God of War 3-ის განსაკუთრებით თამამ მინითამაშს გულისხმობს. „არ მოახდინოთ ორიგინალური მასალის ცენზურა“, – ვკითხულობთ ერთ-ერთ პასუხში, რომელთა რიცხვიც – ამ სტატიის წერის მომენტისთვის – 256-ს აღწევდა. „ნუ გააფუჭებთ.“ ფანების ესოდენ დიდი ინტერესი ამ მინითამაშების მიმართ გასაგებია და არა მხოლოდ ფრენჩაიზის თავდაპირველი სამიზნე დემოგრაფიის გამო. ისინი, უკეთესად თუ უარესად, ბერძნული საგის ისეთივე განუყოფელი ნაწილია, როგორც ქაოსის პირები, და ჩნდებიან ყველა ძირითად თამაშში, Ascension-ის გარდა. ორი პორტატული თამაშიც კი, Chains of Olympus და Ghost of Sparta, შეიცავს მათ საკუთარ ვერსიებს: ერთი ატიკაში, სპარსელებთან ბრძოლისას, მეორე კი ბორდელში, უკან სპარტაში. ისინი ასევე თავისი დროის პროდუქტია, დროის, როდესაც როგორც მოთამაშეები, ასევე თამაშის დეველოპერები უმეტესწილად მამაკაცები იყვნენ, თითქმის არ ექცეოდა ყურადღება ქალების წარმოდგენის ფორმებს, და „ჰაკ ენდ სლეშ“ ჟანრის თამაშები, როგორც წესი, ტკბებოდნენ ყველაფრით, რაც ვულგარული, სისხლიანი და მოზარდული იყო. მაგრამ მას შემდეგ დრო შეიცვალა, და ეს ცვლილება ღრმა იყო. ერთ დროს თავისთავად მიღებული, დღეს ეს მინითამაშები თვალში საცემად უხერხულად გამოიყურება. ისინი, ალბათ, ბერძნული საგის ერთადერთი ასპექტია, რომლის დამატებასაც დეველოპერები ნანობენ და, შესაბამისად, გაურკვეველია, დაბრუნდებიან თუ არა ისინი ტოგებთან, სანდლებსა და ციკლოპებთან ერთად. პირადად მე გაოცებული ვიქნები, თუ ისინი დაბრუნდებიან. Santa Monica Studio-მ, როგორც ჩანს, ამ მინითამაშების მიმართ უკმაყოფილება ჯერ კიდევ 2013 წელს გამოხატა, როდესაც Ascension-ზე მომუშავე გუნდმა გადაწყვიტა მათი არჩართვა – შესაძლოა, საზოგადოების უარყოფითი რეაქციის საპასუხოდ, ან შესაძლოა, აფროდიტესთან ვიზიტის შემდეგ „ორგაზმის შემდგომი სიცხადის“ გამო. ამ თამაშში კრატოსის სავალდებულო ვიზიტი ბორდელში კატსცენის სახით არის წარმოდგენილი, და იქაური ქალები ფურიების მიერ შექმნილი ილუზიები აღმოჩნდებიან. ამავე დროს – და გთხოვთ, მომისმინეთ – მე მაინც ვფიქრობ, რომ მათ თავისი ადგილი აქვთ ბერძნულ თამაშებში, ყოველ შემთხვევაში, კონცეპტუალურად. უხეშ ხუმრობაზე მეტად, მე ყოველთვის ვთვლიდი, რომ ისინი ხელს უწყობდნენ საგის ისტორიასა და თემებს. პირველ God of War-ში სექს-მინითამაში – ისევე როგორც ის ნაწილი, სადაც გალიაში გამომწყვდეულ ჯარისკაცს წვავთ პანდორას ტაძარში პროგრესისთვის, ან გემის კაპიტანს სიკვდილისთვის იმეტებთ მისი გასაღების აღების შემდეგ – მორალური ორაზროვნების მისასალმებელ განცდას მატებს. ის გვიჩვენებს, რომ კრატოსი არ არის ტრადიციული გმირი და მიანიშნებს, რომ არესის მოკვლის მისი ძიება ოჯახის შურისძიების სურვილზე მეტს მოიცავს. თუ მისი საყვარელი, გარდაცვლილი ცოლის ხილვები ასე მოსვენებას უკარგავს, როგორ შეეძლო მას სხვა ქალებთან დაწოლა? ყოველ შემთხვევაში, სწორედ ეს გამიელვა თავში, როდესაც ამ მინითამაშს პირველად შევხვდი. God of War 2-მაც და ტრილოგიის ფინალურმა ნაწილმაც ნათლად აჩვენეს ის, რასაც პირველი თამაში მხოლოდ მიანიშნებდა: რომ კრატოსის შურისძიება არ არის სამართლიანობისთვის ბრძოლა, არამედ მკვლელობისა და განადგურების საბაბი, უბრალოდ მოკვლისა და განადგურების გამო. ორივე თამაშში, მინითამაშები ხელს უწყობს მის სპირალურ დაშვებას სადიზმსა და ნიჰილიზმში. მაგალითად, God of War 3-ში, აფროდიტეს პალატებში შედიხართ მისი ქმრის, ჰეფესტოს მოკვლისთანავე; ტრაგიკული, საბოლოო ჯამში კეთილგანწყობილი პერსონაჟის, რომელიც ამ მომენტამდე თქვენი ერთადერთი მოკავშირე იყო, ათენას ფარული მოტივების მიუხედავად. ყოველ ნაბიჯზე, დეველოპერები ხაზს უსვამენ, რომ კრატოსი არაფერზე ზრუნავს, გარდა საკუთარი, ყველაზე დაბალი სურვილების დაკმაყოფილებისა. ამ ეტაპზე, ვნება და სისხლისღვრა ერთადერთი რამაა, რისთვისაც ის ცოცხლობს, და ეს არ შეიცვლება მანამ, სანამ ის ფეის არ შეხვდება და ატრეუსს არ გააჩენს. ბერძნული საგის ეს „სიმხურვალე“ ასევე გარკვეულწილად შესაფერისად გამოიყურება წყაროს მასალის გათვალისწინებით. კრატოსის სამყაროში ჩაქსოვილი უძველესი მითები სავსეა სექსით, ისევე როგორც ბერძნულ-რომაული ვიზუალური კულტურა, რომელმაც შთააგონა Santa Monica Studio-ს ნიჭიერი კონცეპტ-მხატვრები. სიყვარულისა და სილამაზის ქალღმერთი არ არის ერთადერთი, ვისაც მკერდი გამოჩენილი აქვს: კრატოსი, ზევსი, ჰადესი – ყველა, ადამიანი თუ მონსტრი, შიშველი ფეხებითა და შიშველი მკერდითაა გამოსახული, მათი სხეულის ნაკვთები ისეთივე გამოძერწილია, როგორც მეტროპოლიტენის მუზეუმის მარმარილოს ქანდაკებები. და რაც ყველაზე მნიშვნელოვანია, შესაძლოა, ეს მინითამაშები ხელს უწყობს ბერძნული თამაშების მეტა-კომენტარს...