ჰიდეკი სატო, Sega-ს თითქმის ყველა კონსოლის მთავარი დიზაინერი და კომპანიის ყოფილი პრეზიდენტი, 77 წლის ასაკში გარდაიცვალა. იაპონური თამაშების გამოცემა Beep21 იუწყება, რომ სატო ამ შაბათ-კვირას გარდაიცვალა. სატო და მისი კვლევისა და განვითარების გუნდი პასუხისმგებელნი იყვნენ Sega-ს არკადული და სახლის კონსოლების აპარატურის შექმნაზე, მათ შორის Master System, Genesis / Mega Drive, Saturn და Dreamcast. ინჟინერი Sega-ს 1971 წელს შეუერთდა და კომპანიის მოქმედი პრეზიდენტი იყო 2001-დან 2003 წლამდე. კომპანია მან 2008 წელს დატოვა. „თავიდანვე, Sega-ს სახლის კონსოლების განვითარება ყოველთვის ჩვენი არკადული თამაშების განვითარების გავლენით ხდებოდა,“ – განუცხადა სატომ ადრე Famitsu-სთან ინტერვიუში, რომელიც Sega-ს ისტორიას ეხებოდა. Beep21-მა სატოსთან ვრცელი ინტერვიუები ჩაწერა Sega-ში მისი მუშაობის შესახებ, მათ შორის სიღრმისეული დისკუსიების სერიის ფარგლებში, რომელიც რამდენიმე თვის წინ გამოქვეყნდა. „ჩვენი პირველი 8-ბიტიანი მანქანა იყო SC-3000. ეს იყო პერსონალური კომპიუტერი დამწყები მომხმარებლებისთვის. იმ დროს Sega მხოლოდ არკადულ თამაშებს აკეთებდა, ამიტომ ეს ჩვენი პირველი გამოწვევა იყო. წარმოდგენა არ გვქონდა, რამდენ ერთეულს გავყიდდით,“ – თქვა სატომ. Sega-ს ყველაზე წარმატებული კონსოლის, Mega Drive-ის შესახებ სატომ განაცხადა: „იმ მომენტში გადავწყვიტეთ ახალი სახლის კონსოლის განვითარება დაგვეწყო. მაშინ არკადული თამაშები უკვე იყენებდნენ 16-ბიტიან CPU-ებს. „არკადული განვითარება იყო ის, რაშიც ჩვენ ძალიან ბევრს ვდებდით, ამიტომ ყოველთვის ვიყენებდით ყველაზე მოწინავე ტექნოლოგიას. ბუნებრივია, დავიწყეთ ფიქრი: რა მოხდებოდა, ეს ტექნოლოგია სახლის კონსოლში გამოგვეყენებინა? „განვითარების დაწყებიდან ორი წლის შემდეგ, ის მზად იყო: 16-ბიტიანი CPU სახლის კონსოლი, Megadrive. 68000 ჩიპის ფასიც ახლახან დაეცა, ამიტომ დრო ზუსტად შესაფერისი იყო.“ Dreamcast-ის შესახებ, რომელიც საბოლოოდ Sega-ს აპარატურის წარმოების დასასრული გახდა, სატომ განაცხადა, რომ განვითარების საკვანძო სიტყვა იყო „თამაში და კომუნიკაცია“. „კომუნიკაციის უმაღლესი ფორმა არის პირდაპირი კავშირი სხვასთან, და ჩვენ ამ მიზნით ჩავრთეთ მოდემი და დასაკავშირებელი VMU-ები,“ – თქვა მან. „ასევე ვგეგმავდით მობილურ ტელეფონებთან დაკავშირების რაიმე ფუნქციის ქონას, მაგრამ ვერ შევძელით მისი რეალიზება. მომხმარებლები უკვე შეჩვეულნი იყვნენ „ბიტების ომებს“, ასე რომ, მიუხედავად იმისა, რომ ვიცოდით, ეს უაზრობა იყო, Dreamcast-ით მათთვის ამ ტერმინებით უნდა მიგვემართა. „ამიტომ ვახდენდით მის მარკეტინგს, როგორც „128-ბიტიანი გრაფიკული ძრავის RISC CPU“-ის მქონეს, მაშინაც კი, როდესაც SH-4 მხოლოდ 64-ბიტიანი იყო. (იცინის) მეორე მხრივ, ჩვენ ფართოდ მოვარგეთ ორიგინალი SH-4 Dreamcast-ისთვის, იმ დონეზე, რომ ვფიქრობ, მას თითქმის ახალი რამ შეიძლება ვუწოდოთ.“