დაბალბიუჯეტიანი შურისძიების თრილერი, რომელიც მულტივერსს ღრმად პირადულ განზომილებას სძენს

ეს დაბალბიუჯეტიანი შურისძიების თრილერი მულტივერსს ღრმად პირადულ განზომილებას სძენს. მრავალი ბოლო დროს გადაღებული მულტივერსის ისტორია ალტერნატიულ სამყაროებს მწუხარების შესასწავლად იყენებს. მაგალითად, „ფრინჯი“ (Fringe), „რიკი და მორტი“ (Rick and Morty), „ადამიანი ობობა: ობობა-სამყაროს მიღმა“ (Spider-Man: Into the Spider-Verse) და „დოქტორი სტრეინჯი სიგიჟის მულტივერსში“ (Doctor Strange in the Multiverse of Madness) გვიჩვენებს პერსონაჟებს, რომლებიც სხვა სამყაროებში მოგზაურობენ დაკარგულ საყვარელ ადამიანებთან გაერთიანების მიზნით. სერიალების „კობრა კაი“ (Cobra Kai) და „ამერიკელი ვანდალი“ (American Vandal) მწერლები, კევინ და მეთიუ მაკმანუსები, ამ ტროპს თავიანთ დაბალბიუჯეტიან სამეცნიერო-ფანტასტიკურ თრილერში „რედუქს რედუქსი“ იყენებენ, თუმცა რეჟისორ-სცენარისტებმა კონცეფცია გააახლეს მასში ჟანრის კიდევ ერთი ელემენტის – დროის მარყუჟის ისტორიის – შეთავსებით. ამ კომბინაციით შეიქმნა პირქუში, ძლიერ კონცენტრირებული დრამა, თუმცა მაკმანუსის ძმებს უფრო ნაკლებად უნდა გამოეყენებინათ მოუხერხებელი მონოლოგები, რომლებიც მოვლენებს ხსნის, და უფრო მეტად დაყრდნობოდნენ ატმოსფეროსა და ქვეტექსტს ფილმის ასაწყობად. აირენი (მიკაელა მაკმანუსი) იმ სამყაროდანაა, სადაც მულტივერსული მოგზაურობა იმდენად ჩვეულებრივი მოვლენაა, რომ ადამიანები სამყაროთაშორის მოწყობილობებზე ისევე საუბრობენ, როგორც ჩვენს სამყაროში მანქანების მოდელებს ადარებენ. მას შემდეგ, რაც სერიული მკვლელი აირენის მოზარდ ქალიშვილს კლავს, აირენი იწყებს იმ რეალობის ძებნას, სადაც მისი შვილი ჯერ კიდევ ცოცხალია. ფილმის ყველაზე გაბედული ჟანრული ინოვაციაა ის, თუ როგორ უმკლავდება აირენი განმეორებით იმედგაცრუებებს: ის შურს იძიებს ქალიშვილისთვის ისევ და ისევ, აღარ არის უბრალოდ აცრემლებული დედა და თავად იქცევა სერიულ მკვლელად, რომლის ერთადერთი მიზანი ქალიშვილის მკვლელის მოკვლაა. ფილმის დაწყებისას აირენი უკვე ძალიან დიდი ხანია ამ საქმითაა დაკავებული. მას აქვს ის დაღლილი, მწარე ხასიათი, როგორიც ენდი სემბერგის პერსონაჟს ჰქონდა 2020 წლის ფილმ „პალმ-სპრინგსში“ (Palm Springs) 40-წლიანი დროის მარყუჟში ყოფნის შემდეგ. მისი პროცესის ყოველი ნაწილი რუტინად იქცა — შედის ახალ სამყაროში, პოულობს ვეება მზარეულ ნევილს (ჯერემი ჰოლმი), არკვევს, რომ მან მართლაც მოკლა მისი ქალიშვილი, მის სახლში შეღწევით, რათა შეამოწმოს მისი საშინელი თმის კოლექცია, შემდეგ კლავს მას და გადადის შემდეგ სამყაროში. ყველა, ვინც დროის მარყუჟშია, იცის რუტინის პერიოდულად დარღვევისა და განტვირთვის მნიშვნელობა. აირენის სასურველი მეთოდია, რომ თავი გააცნოს ჯონათანს (ჯიმ კამინგსი) მწუხარების მხარდაჭერის შეხვედრის გარეთ, დაუახლოვდეს მას საერთო დანაკარგის გამო სასმელზე, შემდეგ კი მასთან ერთად მის მანქანაში გაატაროს დრო. დროის მარყუჟისა და მულტივერსის ისტორიები ხშირად ნიჰილისტურ სოლიფსიზმს იწვევს, რადგან პერსონაჟების ქმედებებს ცოტა შედეგი აქვს, და ჯონათანი აირენის იმ ბრძოლის განსახიერებაა, რომლითაც ის ცდილობს ვინმესთან დაკავშირებას თავის მოგზაურობაში. ჯონათანი არის ის ადამიანი, რომელსაც ის უმძიმეს მომენტებში მიმართავს, მაგრამ ის მას ყოველთვის უცნობს უყურებს. აირენის სამყაროთაშორისი, ერთკაციანი მკვლელობების სერია წყდება, როდესაც ის ნევილის სახლის მორიგ ვერსიაში შეიჭრება და გატაცებულ მოზარდს იპოვის, რომელიც ჯერ არ მოუკლავს. მია (სტელა მარკუსი) ველური გაქცეულია, რომელსაც ადამიანების კბენა უყვარს. როგორც კი მიხვდება, რომ აირენი ნევილის მოკვლას აპირებს, ის მოითხოვს, რომ აირენმა მასაც მისცეს საშუალება, სამართლიანობა აღადგინოს. მათი ურთიერთობის განვითარება პროგნოზირებადია, მაგრამ მსახიობები კარგად თამაშობენ ერთმანეთთან, რადგან მია არაერთხელ აღაშფოთებს აირენს იმით, რომ უბიძგებს მას, დაარღვიოს თავისი კარგად დამკვიდრებული რუტინა. სამეცნიერო ფანტასტიკის უმეტესი ნაწილი, რომელიც მულტივერსს ეხება, კონცენტრირებულია სანახაობებზე და ჩვენი სამყაროს რადიკალურად განსხვავებულ ვერსიებზე, მაგრამ აირენი უფრო მეტად ისე გრძნობს თავს, თითქოს დროის მარყუჟშია გაჭედილი, რადგან ყოველი ნახტომის შედეგად მიღებული ცვლილებები ძლივს შესამჩნევია. უსასრულო სამყაროების შესაძლებლობებით თამაშის ნაცვლად, „რედუქს რედუქსი“ გადმოსცემს განცდას, რომ აირენი განმარტოებულია სასაზღვრო ადგილებში — ბენზინგასამართ სადგურებზე, ავტოსადგომებზე, მიტოვებულ სახლებსა და საეჭვო სასტუმროებში. ფილმის ერთ-ერთი ყველაზე ველური სცენა მოიცავს აირენს, რომელიც სხვა მულტივერსულ მოგზაურებთან ვაჭრობს თავისი სამყაროთა შორის მოგზაურობის აპარატის ნაწილებზე, რაც ამჟღავნებს მთელ მიწისქვეშა ეკონომიკასა და საკომუნიკაციო ქსელს, რომელსაც შეეძლო სრულიად განსხვავებული ფილმის საფუძველი გამხდარიყო. მაგრამ უკეთესისა და უარესის მიუხედავად, „რედუქს რედუქსი“ მუდმივად აირენის მოგზაურობაზეა კონცენტრირებული. მულტივერსის კონცეფციის მსგავსად, დროის მარყუჟის ხრიკი ასევე გამოიყენებოდა მწუხარებისა და სასოწარკვეთილების წარმოსაჩენად ისეთ ფილმებში, როგორებიცაა „რუსული თოჯინა“ (Russian Doll) და „ყველაფერი, რაც გჭირდება, მოკვლაა“ (All You Need Is Kill). „რედუქს რედუქსი“ საუკეთესოა, როდესაც ამ იდეებს ეფუძნება, ისვენებს სროლებისა და ჩხუბებისგან, რათა ყურადღება გაამახვილოს აირენის ურთიერთობაზე ჯონათანთან. მისი ჩვეული დასაწყისი ჯონათანთან შეხვედრისას სიგარეტის თხოვნაა, ამიტომ შოკირებულია, როდესაც ერთ-ერთ სამყაროში ეს არ მუშაობს, რადგან იპოვის მის ვერსიას, რომელმაც მოწევას თავი დაანება. ეს არის მოკლე, ეფექტური გზა იმის წარმოსაჩენად, თუ როგორ მძაფრდება აირენის მზარდი განცდა იმისა, რომ თავის მარყუჟშია გაჭედილი, იმ შესაძლებლობით, რომ მისი ტანჯვის თანამგზავრი თავისი ცხოვრების წინსვლას იწყებს. მაგრამ ასეთი ყოველი დახვეწილი მომენტისთვის „რედუქს რედუქსი“ შეიცავს ზედმეტ მონოლოგს, სადაც აირენი ხსნის თავის მოგზაურობას და იმას, თუ რა დაუჯდა მას შურისძიების წყურვილი. ის მიას უყვება, როგორ დაკარგა საკუთარი ადამიანობა, მიუხედავად იმისა, რომ ეს ისედაც აშკარაა იმით, თუ როგორ მეთოდურად კლავს ნევილს ისევ და ისევ. აირენის სხვა ვერსიების მიერ არჩეული გზა უმჯობესი იქნებოდა ნაგულისხმევად დარჩენილიყო, ვიდრე დაწვრილებით ყოფილიყო აღწერილი. ამ ხარვეზების მიუხედავად, „რედუქს რედუქსი“ აჩვენებს, თუ რა ქმნის მულტივერსს